50522

دانشگاه تبريز، دانشكده پزشكي

دكترا

34

1351

لنفوساركوم عبارت است از پروليفراسيون نيوپلازيك سلولهاي لنفوسيت در غدد لنفاوي . طحال و ساير ارگانها. رتيكولوم سل ساركوما عبارت است از پروليفراسيون نيوپلازيك سلولهاي رتيكولر در غدد لنفاوي و طحال و ساير ارگانها. علايم كلي : عبارتند از غدد لنفاوي مبتلاي عظم يافته - كاشكي - تب - آنمي - تظاهرات خون ريزي و حساسيت در مقابل عفونت ها. شايع ترين و زودرس ترين تظاهر باليني عظم غدد لنفاوي ناحيه گردن - زير بغل - انگويينال است . غدد سفت ، مجزا از هم و بدون درد هستند. مگر اينكه غدد بزرگ شده اعصاب مجاور را مبتلا نمايد. تشخيص لنفوساركوم ورتيكولوم سل ساركوما تنها روي يافته هاي نسج شناسي متكي است . در حال حاضر لنفوساركوم ورتيكولوم سل ساركوما هر دو بيماري مهلك هستند. حداكثر مدت حيات بيمار بعد از شيوع بيماري تقريبا 2-2/5 سال است . چند ماه تا ده ماه هم ممكن است بيش از مقدار فوق زندگي كنند. حد متوسط حيات 5 ساله بيماران 25 درصد است . درمان : راديوتراپي - شيميوتراپي - تجويز استروييدها - جراحي متدهاي اصلي درمان ميباشند. راديوتراپي عميق غدد لنفاوي و مناطق مبتلا درمان اصلي و انتخابي است . طبيب در اين درمان سه مسيوليت به عهده دارد: 1- هدايت راديولوژيست در انتخاب جهتي كه بايد اشعه تابيده شود. 2- مطمين شود كه اشعه درماني سبب وقفه شديد مغز استخوان نگردد. 3- تصميم در مورد اشعه درماني مجدد بگيرد. شيميوتراپي در موارد زير اثرات درماني مفيد و قابل توجه دارد. 1- موقعيكه تظاهرات سيستميك شديد بوده بيماري در تمام بدن منتشر شده باشد. 2- موقعيكه لازم باشد جهت حفظ جان بيمار از ادم حاصل از راديوتراپي برحذر بود. 3- موقعيكه راديوتراپي اثر درماني ضعيف داشته باشد. داورهاي مورد مصرف عبارتند از: نيتروژن موستارد - كلرآمبوسيل - سيكلوفسفامايد. در تحت برخي شرايط تجويز هورمونهاي سورنال مفيد واقع شده است . 1- اين هورمونها تب را كاهش داده و اشتها را زياد نموده و بيمار احساس بهبودي مي كند. 2- داراي اثرات لنفوليتيك بوده بنابر اين سبب كاهش لنفوليت ها در نوع لنفوساركوم و كوچكي غدد لنفاوي بزرگ شده ميشود. 3- بوسيله تاثيري كه روي كاپيلرها دارد موجب كاهش خونريزي ميگردد. 4- بطور ثانوي اثرات ديس اسپلنيسم را تحت الشعاع قرار ميدهد. و در اين تحقيق يك اسبرواسيون بيان شده است .

1-1

فارسي