50888

دانشگاه تبريز، دانشكده پزشكي

دكترا

44

1339

طبق آمار تعداد مبتلايان به هپاتيت ويروسي كه با يرقان تظاهر مي كنند فراوان بوده مخصوصا در مكانهايي كه موازين بهداشتي را رعايت نمي كنند مشاهده مي شود. تغذيه نامناسب و افراط در تغذيه خستگي جسماني و استعمال روغن هاي مختلف توان كبد را در مبارزه بر عليه بيماري را كمتر و استعداد وخيم شدن را بيشتر مي نمايد. عامل بيماريزاي هپاتيت عفوني به قول مولفين آمريكايي ويروس IH و فرانسوي ويروس A ولي براي هپاتيت تلقيحي به قول مولفين امريكايي ويروس SH و بقول فرانسويان ويروس B مي باشد اين دو ويروس براي انسان بيماريزا بوده و بطور تجربي قابل انتقال اند و نسبت بهم مصونيت كراوزاه ايجاد نمي كنند. در پيشگيري اين بيماري تزريق گاماگلوبولين در اشخاص ضعيف و آنهاييكه سابقه بيماري كبدي دارند ضروري به نظر مي آيد. تتراسيكلين ها و كلرآمفنيكولها درروي ژرمهاي اضافي موثر بوده و در روي ويروس بيماري اثر ندارند و استعمال آنها در اشكال سخت و طولاني است . كورتيزون و پردنيزون در اوايل بيماري لازم نبوده ولي در اشكال سخت و طولاني بودن بيماري ضروري به نظر ميرسد و حتي بعقيده بعضي از مولفين در هپاتيت هاي طولاني مي توان از پردنيزون ماهها استفاده كرد.

1-1

فارسي