51157

دانشگاه شيراز

دكتري

0

1381

در اين تحقيق فرآيند خشك كردن در يك خشك كن بستر سيالي كه حاوي مقداري ذرات بي اثر بعنوان حامل انرژي مي باشد مورد بررسي قرار گرفت . از قطعات هويج استوانه اي شكل و دانه هاي نخود سبز و ذرت كروي شكل بعنوان ماده خشك شونده و از گلوله هاي شيشه اي و آهني بعنوان مواد بي اثر وحامل انرژي استفاده شد. هدف اصلي ، بررسي اثر وجود ذرات بي اثر برسرعت خشك شدن اينگونه محصولات بود. بدين منظور يك دستگاه آزمايشي پايلوت ساخته و نصب شد و تغييرات دماي جسم جامد و نيز سرعت خشك شدن براي شرايط كاري مختلف اندازه گيري شد، براساس اطلاعات آزمايشگاهي و روشهاي متداول براي تعيين خواص فيزيكي اجسام ، روابط تجربي براي محاسبه چروكيدگي Shrinkage ضريب نفوذ رطوبت Moisture diffusivity و جرم حجمي Density نخود فرنگي ، ذرت و هويج با تغييرات ميزان رطوبت جسم ارايه گرديد. همچنين دو مدل رياضي براي خشك كردن اجسام استوانه اي و كروي شكل غوطه ور در يك بستر سيالي از ذرات بي اثر ارايه گرديد. نتايج حاصله بيانگر آنست كه با گنجاندن تغييرات ضريب نفوذ رطوبت ، جرم حجمي و چروكيدگي جسم با ميزان رطوبت در مدل انتقال جرم و حل همزمان آن با مدل انتقال حرارت جابجايي مي توان بخوبي فرآيند خشك كردن محصولات كشاورزي در خشك كنهاي بستر سيالي را شبيه سازي كرد.

دانشگاه شيراز

فارسي