51513

دكتراي علوم آزمايشگاهي

81

جهت بررسي سطح سرمي بتادوميكروگلبولين )B2M( و رابطه آن بامرحله بيماري و برخي از علايم باليني و آزمايشگاهي در بيماران مبتلا به اختلالات لنفوپروليفراتيو، 90 بيمار با متوسط سني 38 سال و سطح سرمي اوره و كراتي نين در محدوده طبيعي مورد مطالعه قرار گرفتند. نتايج بدست آمده ازبيماران با نتايج حاصل از 85 فرد سالم به عنوان گروه كنترل مقايسه و مورد بررسي قرار گرفت . ميانگين سطح بتادوميكروگلبولين سرم در بيماران مورد مطالعه به تفكيك عبارت بود از mg/L 4/2 9/1 در لوسمي لنفوسيتيك مزمن 2 )CLL( ، 0/9 2/9 در لوسمي لنفوبلاستيك حاد )ALLL(3 ، 2/1 5 در بيماري هوچكين 4 )HD( ، 2/9 4/1 در لنفوم غير هوچكين 5 )NHL( و 3/7 11/2 در ميلوم مولتيپل 6 .)MM( نتايج ساير عوامل مورد بررسي به تفصيل در متن آمده است .

1-1

فارسي