51601

دانشگاه علوم پزشكي تبريز، دانشكده پزشكي

دكتراي تخصصي گوش وحلق وبيني

40

1376

براي بررسي پاراگانگليوماهاي سروگردن ، نحوه تظاهر باليني ، تشخيص و درمان جراحي در 8 بيمار كه بين سالهاي 66 تا 75 در بيمارستان امام خميني تبريز پذيرفته شده اند، پرونده هاي آنان مورد مطالعه قرار گرفته است . تعداد بيماران مذكر 4 نفر و مونث 4 نفر و محدوده سني آنها بين 25 تا 55 سال بوده است . همه بيماران با توده گردني و يا علايم گوشي مراجعه نموده و آنژيوگرافي در 5 مورد انجام گرفته كه ارزش تشخيص بالايي نيز داشته است . هيچگونه مرگ و مير جراحي وجود نداشته و در آوردن كامل تومور موفقيت آميز بوده است . در هيچيك از موارد عود و يا متاستاز مشاهده نشده است . ليگاتور موقت كاروتيد خارجي در 2 مورد صورت گرفته است كه هر دو مورد مربوط به تومور كاروتيد بادي بودند. عارضه بعد از عمل بصورت ضعف اعصاب كرانيال در 2 مورد وجود داشته است . مهمترين عامل در رسيدن به تشخيص صحيح ، شناخت تومورهاي گلوموس و طرح آنها در تشخيص افتراقي توده هاي گردني و گوشي مي باشد. كه بدليل عدم شناخت و مشكل تشخيص ، معمولا اين تومورهاي با تاخير زياد كشف شده و مورد عمل قرار مي گيرند. عوارض عصبي بعد از عمل نيز با تشخيص ديررس اين تومورها ارتباط دارد.

1-1

فارسي