51808

دانشگاه علوم پزشكي تبريز، دانشكده پزشكي

دكتراي تخصصي چشم پزشكي

22

1380

اين تحقيق در مدت 2 سال در بيمارستانهاي نيكوكاري و علوم تبريز به صورت آينده نگر انجام شده است . در كل تعداد 41 بيمار داوطلب انتخاب شدند كه از اين تعداد، 7 مورد شالازيون هاي متعدد (دو يا بيشتر) بودند كه در نهايت مجموع تزريق ها به 50 مورد رسيد. بيماران دو هفته و يكماه بعد از تزريق مورد پيگيري قرار گرفتند و در صورت عدم جواب به درمان براي انجام عمل جراحي معرفي شدند. نتيجه اي كه بدست آمد شامل موفقيت درمان در 88 بيماران بود و در 12 بيماران توده فوق جذب نگرديد و براي بيماران عمل جراحي توصيه شد. در 8 بيماران عوارض خفيفي نظير سفيدي مختصر ناحيه تزريق كه ناشي از رسوب ماده تريامسينولون در محل تزريق بود و همچنين هيپوپيگمانتاسيون خفيف ناحيه تزريق ديده شد كه با توجه به كوچك بودن ناحيه تزريق و نيز توضيح عوارض احتمالي قبل از انجام تزريق به بيماران چندان مسيله ساز نشد. با توجه به موارد بالا بنظر مي رسد اين روش درماني با در نظر گرفتن سادگي ، هزينه پايين و صرف زمان كم يك روش مناسب درماني براي شالازيون باشد.

1-1

فارسي