52128

دانشگاه علوم پزشكي تبريز، دانشكده پزشكي

دكتراي تخصصي روان پزشكي

53

1375

تعداد 250 مورد مشاوره روانپزشكي كه از طرف بخش هاي مختلف بيمارستانهاي دانشگاه علوم پزشكي تبريز با بخش روانپزشكي بعمل آمده بود در فاصله سالهاي 75-72 جمع آوري و مورد دسته بندي و مطالعه قرار گرفت . تقسيم بندي موارد بر اساس اتيولوژيك (علت درخواست مشاوره ) ميسر نشد تنها بر اساس تشخيص نهايي كه از طرف بخش روانپزشكي گذاشته شد صورت گرفت . بررسي از نظر جنس - متوسط سن ( در هر دو جنس ) صورت گرفت . نتيجه بررسي تقريبا فرضيات ما را كه در سه مورد در نظر گرفته شده بود تاييد نمود كه عبارت بود از: 1- ضرورت مشاوره روانپزشكي آن چنان كه بايد و شايد از جانب ساير بخشها احساس نمي شود. 2- بيماراني كه مورد مشاوره قرار مي گيرند جهت پي گيري مجدد مسيله خود به بخش روانپزشكي مراجعه نمي نمايند. 3- بيماران مورد ارجاع تقريبا همكاري لازم را با روانپزشكي و بخش روانپزشكي نشان مي دهند. آمار و ارقام در جداول مختلف دقيقا منعكس شده است .

1-1

فارسي