52158

دانشگاه اصفهان

فوق ليسانس

0

1375

توصيف اين گويش برپايه نظريه مقوله و ميزان كه مهمترين نظريه عمومي زبان در مكتب زبانشناسي انگلستان است و به وسيله ام . ام . كي ، هليدي استاد زبانشناسي دانشگاه لندن عرضه شده است . پيكره زباني اين گويش به روش پژوهش و طي مصاحبه با چند گويشور زن و مرد ثبت و ضبط و گردآوري شده است . هدف از انجام اين پژوهش انجام دادن يك كار عملي در عرصه زبانشناسي كاربردي ، زنده نگهداشتن صورت نوشتاري يك گويش و استفاده احتمالي از واژگان آن در واژه گزيني زبان فارسي است و مخاطبين آن همه افرادي هستند كه در اين زمينه كار مي كنند و به اينگونه مباحث علاقه دارند. اين رساله در هفت بخش تدوين و تاليف شده است . در بخش نخست ان دستگاه دستگاه واجي و ساختمان هجاي گويش توصيف و بررسي شده و روشن شده است كه هجاهاي CCVC/CCV موجود در آن فارسي رسمي وجود ندارد. در بخش دوم ساختمان دستوري گويش ، مشتمل بردستگاه صرف ، نحو و دستگاه فعل و دو زمان گذشته و حال آنها تجزيه و تحليل شده است . در بخش سوم ساختمان واژه و گونه هاي چهار گونه آن ، ساده ، اشتقاقي ، مركب و نام آوا و انواع اشتقاق ، همراه با مثال توصيف شده است . در بخش چهارم ، اين گويش از نظر دستوري ، واحدهاي زبرزنجيري واژگاني با فارسي رسمي مقايسه شده است .

دانشگاه اصفهان

فارسي