52189

دكتراي پزشكي

37

در اين مطالعه پرونده هاي موجود در بخشهاي ارتوپدي و ارولوژي بررسي و نتايج زير حاصل گرديد. از 44 بيمار مبتلا به تروماي لگن ، 34 نفر مذكر و 10 نفر مونث بودند. بيشترين شيوع سني در دهه چهار و سه و در همه مواردبلانت تروما، اتيولوژي صدمات بود. 95 موارد شكستگي لگن داشتند و 36 با شكستگي استابلوم همراه بود. در همه موارد راديوگرافي ساده انجام شده بود و به تشخيص رسيده بودند. در سه مورد از شكستگيهاي استابلوم ، فقط با سي تي مشخص شده بود. بيشترين درصد شكستگيها در كادر ايسكيوپوبيس (70 ) اتفاق افتاده بود. در 45 از موارد تروماي لگن ، عوارض ارولوژيك ايجاد شده بود كه همه موارد اين عوارض با اورتروسيستوگرافي تشخيص داده شده بود راديوگرافي ساده براي تعيين شكستگيها و دررفتگي ها لازم و تا حدودي كافيست . براي تعيين دقيق محل و نوع ضايعه ، خصوصا قطعات داخل مفصلي ، در شكستگي استابلوم ، سي تي ارجحيت دارد. در آسيب دستگاه ادراري تناسلي ، راديوگرافي با ماده حاجب ، اطلاعات ذي قيمتي را بدست مي دهد در اين مورد نيز سي تي اسكن موقعيت دقيق ضايعه را تعيين خواهد كرد.

1-1

فارسي