52294

دانشگاه علوم پزشكي تبريز،دانشكده پزشكي

66

1372

در اين مطالعه 365 بيمار از نظر وقوع تهوع و استفراغ بعد از عمل بعد از اعمال جراحي چشمي مورد بررسي قرار گرفته اند. ميزان شيوع استفراغ 22/37 ميباشد. بيماران در 8 گروه مختلف دارويي مطالعه شده اند. با كمك از تستهاي آماري مختلف اختلاف معني داري بين گروههاي مختلف از نظر بروز استفراغ مشاهده نشده است . (20 P > >30 ). سن و نوع عمل جراحي به عنوان عامل موثر در بروز استفراغ شناخته شده اند. بيشترين ميزان استفراغ در دكولمان رتين (جداشدگي شبكيه ) و استرابيسم (لوچي ) به ثبت رسيده است يعني آن دسته از اعمال جراحي چشم كه با بيشترين دستكاري در عضلات چشمي و محتويات چشم همراه است بابالاترين ميزان استفراغ و تهوع توام ميباشد. در اين بررسي لزوم وطالعه بيشتر پيرامون تاثير تغييرات فشار داخلي چشم )IOP( و دستكاريهاي عضلات چشمي و محتويات آنن بر روي ميزان شيوع تهوع و استفراغ در دوره بعداز عمل احساس شده است

1-1

فارسي