52591

دانشگاه علوم پزشكي تبريز، دانشكده پزشكي

دكتراي تخصصي روانپزشكي

40

1374

براي بررسي يكصد بيمار (50 مرد و 50 زن ) كه سابقه بستري شدنهاي متعدد (حداقل 4 مورد) داشته اند و در واقع از موارد مزمن بيماري بودند، انتخاب شدند. اين بيماران قبلا تشخيص اختلال دوقطبي I را دريافت كرده بودند. در طول مطالعه 3 نفر زن و يك مرد بعلت امكان بروز اشتباه كنار گذاشته شدند. از 47 بيمار زن باقيمانده 24 نفر داراي خصوصيات مركب و 23 نفر مشمول ملاكهاي ماني ساده يا كلاسيك گرديدند. از 49 مرد بيمار 20 نفر براي دور حاضر بيماري تشخيص حالت مركب دريافت كردند و 29 نفر نيز معيارهاي ماني ساده را داشتند. از نتايج بر مي آيد: بروز حالات مركب از موارد نادر بيماري نبوده و بسيار بيشتر از آن است كه قبلا تصور مي شد و اگر چهار بيمار كنار گذاشته شده كه همه خصوصيات مشابه با گروه مركب داشتند جمع بندي كرد آمار ارايه شده از اين نيز بالاتر مي رفت .

1-1

فارسي