53813

دانشگاه شيراز

فوق ليسانس

0

1377

در اين باره كه تقصير مبناي ايجاد مسووليت است يا بايد نظريه خطر را پذيرفت اختلاف نظرهايي وجود دارد كه در موارد مختلف قانونگذار ايراني مخلوطي از هر دو نظر را پذيرفته است هر ضرري اعم از مادي يا معنوي ، اگر داراي شرايط ضضر قابل تدارك باشد بايد به وسيله مباشر يا مسبب آن جبران گردد. محجورين فاقد اراده يعني مجانين و صغار غير مميز اگر به غير زياني رسانند دو حالت دارد يا سرپرستان قصور ورزيده اند يا عليرغم دقت و رعايت در سرپرستي آنها به غير زياني رسانده اند در حالت اول كه خود محجورين مسوولند و با وجود همه تشتت آراء مي توان محجورين فاقد اراده را مسوول اعمال زيان بار خوددانست اما در حالت دوم سرپرستان مسوولند زيرا تقصير آنها موجب ورود زيان به غير گرديده است و سبب از مباشر اكه محجور باشد قويتر است منظور از سرپرست فقط ولي قهري و قيم نيست بلكه هر شخصي است كه وظيفه نگهداري و حفاظت از محجورين را به عخده دارد كه شامل ولي قهري مادر قيم مديران مهد كودك مديران استاديوم هاي ورزشي مسوولين بيمارستان و تيمارستان ها صاحبان حرف و فنون و معلمان و .. مي گردد . مي توان محجورين فاقد اراده را مسوول اعمال زيان بار خود دانست ...

دانشگاه شيراز

فارسي