54003

دانشگاه شيراز

فوق ليسانس

0

1381

در كشورهاي در حال رشد تنها قشرهاي معدودي از جامعه امكان دسترسي به مسكن مناسب خود را بدست مي آورند. در نتيجه بقيه قشرهاي اجتماعي بويژه گروههاي وسيع كم درآمد شهري ، همواره ، از داشتن يك سكونتگاه مناسب در رنج هستند. مسكن اجتماعي Social Housing ريشه اي تاريخي در قرن نوزدهم دارد و درتعدادي از كشورهاي صنعتي طي دهه هاي گذشته و به ويژه در سالهاي بعد از جنگ جهاني دوم يكي از روشهاي عمده تامين مسكن براي اقشار كم درآمده بوده است . در برنامه دوم توسعه جمهوري اسلامي ايران مسكن اجتماعي به دو شكل اجاره و اجاره به شرط تمليك بيان شده است . در اين پژوهش مسكن اجتماعي با تكيه بر نوع استيجاري به شرط تمليك آن مورد بررسي قرار گرفته است . در اين رساله شامل شش فصل است كه جمعبندي آن به شرح زير مي باشد: در فصل اول به مسايل مهمي چون طرح تحقيق ، ضرورت و اهميت تحقيق ، اهداف و فرضيات تحقيق پس از آن به بررسي سياست هاي دولتي تامين مسكن اجتماعي در نظامهاي مختلف پرداخته شد. در فصل سوم پيشينه تحقيق در ايران و جهان و بعد از آن تجارب مسكن اجتماعي در ايران و جهان در حد توان اين پژوهش مورد كنكاش قرار گرفت . در فصل پنجم به مطالعه و ارزيابي سياست مسكن اجتماعي در شهر شيراز با تكيه برمسكن استيجاري به شرط تمليك در مناطق سراح و بريجستون پرداخته شده ...

دانشگاه شيراز

فارسي