54701

فوق ليسانس

0

در اين مطالعه اثرات آگونيست ها و آنتاگونيست هاي گيرنده آدرنرژيكي a روي اختلال حافظه ناشي از دگزامتازون بررسي شده است . تزريق داخل بطني ICV دگزامتازون ... 10 5 حافظه را د آزمون اجتنابي غيرفعال كاهش داد. تزريق داخل صفاقي IP حافظه را در آزمون اجتنابي غيرفعال كاهش داد. تزريق داخل صفاقي IP آگونيست گيرنده هاي آدرنرژيكي a1 پرازوسين 1,2 mg/kg سبب افزايش آن شده ، ولي آنتاگونيست گيرنده هاي آدرنرژيكي a1 پروازوسين 1,2 mg/kg,IP سبب كاهش حافظه شد. تزريق فنيل افرين 5/0-2mg/kg يا پرازوسين 5/0 1mg/kg قبل از دگزامتازون ، موجب افزايش حافظه گرديد. پرازوسين اثر فنيل افرين پاسخ دگزامتازون را كاهش داد. تزريق آگونيست گيرنده هاي آدرنرژيكي ، a2 كلونيدين 2/0-3/0 mg/kg,IP حافظه را كاهش داد ولي آنتاگونيست گيرنده هاي آدرنرژيكي A2 يوهيمبين 5/0 -2 mg/kg,IP پاسخي را نشان نداد. يوهيمبين اختلال حافظه ناشي از دگزامتازون يا دگزامتازون كلونيدين را كاهش داد. نتيجه اينكه مكانيسم هاي آدرنوسپتوري احتمالا با اختلال ناشي از دگزامتازون تداخل عمل دارند.

دانشگاه شهيد بهشتي تهران

فارسي