55293

دانشگاه شيراز

فوق ليسانس

0

1382

اصل نمايندگي در حقوق عمومي مبناي مشاركت غيرمستقيم مردم در حكومت از طريق نمايندگان خويش در دموكراسي عصر باستان كه مبتني بر مشاركت مستقيم شهروندان بود. نمايندگي وجود نداشت ، لذا اين اصل از آنجايي كه امكان تحقق دموكراسي مستقيم به دليل وسعت جميع و جغرافيا فراهم نگرديد، مورد استقبال نظريه پردازان و متفكران سياسي قرار و بعنوان بديل مناسب دموكراسي مستقيم در غالب كشورهاي جهان رسمت يافت . نخستين بار توماس هابز فيلسوف انگليسي ، مفهوم نمايندگي را مطرح كرد. مشروعيت حكومت برپايه اراده مردم در فلسفه سياسي زير عنوان پيمان اجتماعي عبارت بندي شد. طرح و بحث اصلي اين نظريه در قرن هاي هفده و هجده صورت پذيرفت . و با نام فيلسوفاني همجون جان لاك و ژان ژاك رسو پيوند يافت وجه مشترك اين نظريات و پيام اصلي آنها، توجيه قدرت سياسي برمبناي فنع افراد و خرسندي عقلي آنان بود، اين اصل در حقوق عمومي به عنوان حقوق حاكم بر روابط حكومت كنندگان و حكومت شندگان مدل جديدي از حكومت مردم سالارانه را ارايه نمود كه از طريق مكانيزم هاي جديد از قبيل انتخابات ، احزاب ، تفكيك قوا،،، اصول و اركان دموكراسي را تضمين و تامين مي نمود.

دانشگاه شيراز

فارسي