شماره ركورد
55469
عنوان
بررسي نقش نظام سياسي در روند توسعه در ايران 57-1342
پديدآورندگان
ازغندي عليرضا نويسنده , مايلي محمدرضا نويسنده
نام دانشگاه
تهران - دانشگاه آزاد اسلامي
رشته
دكتري
تعداد صفحه
0
سال انتشار
1376
كليدواژه زبان طبيعي
علوم سياسي روابط بين الملل رده علوم انساني نظام سياسي ايران توسعه محمدرضا،شاه ايران رژيم پهلوي
چكيده
ساختار نظام سياسي محمدرضا پهلوي در فاصله سال هاي 57-1342 كاملا استبدادي بود. تمركز كامل قدرت در يك نقطه همراه با به كارگيري ساخت هاي اجباري اجتماعي - پليس ، نيروهاي امنيتيو ارتش - براي تاكيد و استحكام سلطه سياسي تمام بخش هاي جامعه را تحت تاثير قرار داده بود. به دليل وقايع انقلابي صورت گرفته در برخي ممالك جهان سوم و به خاطر روحيه عظمت طلبي شخصي محمدرضا پهلوي ، نظام سياسي با تاسي از مدل ها و الگوهاي توسعه غربي پيشنهادي از سوي انديشه پردازان توسعه را در ايران تحقق بخشد. بدون اينكه به الزمات مراحل و نتايج آن توجهي واقع بينانه و دور انديشانه نمايد. در روند توسعه در دوره كه با خوش اقبالي نظام سياسي به واسطه افزايش چشمگير درآمدهاي نفتي توام بود نظام ابتدا توانست با افزايش درآمد ملي و درآمد سرانه همراه با بالا بردن سطح زندگي مردم مراحل دستيابي به رشد اقتصادي را طي كند اما به واسطه همان شيوه استبدادي و شديدا تمركزگرايي قدرت سياسي ، هرگز توانايي نيافت كه شرايط اجتماعي ، فرهنگي و سياسي را به منظور فراهم ساختن محيط مناسب توسعه اي پايدار و ريشه اي آماده كند...
يادداشت
تهران - دانشگاه آزاد اسلامي
زبان
فارسي
لينک به اين مدرک