55529

فوق ليسانس

0

در حقوق جزاي ايران اصولا انگيزه در توصيف عمل مجرمانه و تحقق جرم اثري ندارد. همين كه شخص با قصد وارده مرتكب عملي مي شود كه ناقض قانون جزا باشد مرتكب جرم گرديده و مستحق مجازات است و انگيزه وي خواه نيك باشد يا بد تاثيري درتحقق جرم و عناصر متشكله آن ندارد. ليكن اين اصل كلي در مواردي خاص و براي اجراي هر چه بهتر عدالت و تضمين حقوق و آزادي هاي فردي با استثناهايي مواجه شده است . به طور يكه قانون گذار در مواردي انگيزه شخص را در ارتكاب فعل مجرمانه مستقيما و غير مستقيم دراحراز مجرميت و مسيوليت كيفري دخيل دانسته است مستقيم از اين جهت كه در برخي مواردخاص و استثنايي خود قانون گذار صراحتا توجه به انگيزه واهميت آن در تحقق جرم و يا تعيين مجازات مورد تاكيد قرار داده است و غير مستقيم از اين جهت كه امروزه قضات علي الاصول درچهار چوب قانون به تجويز قانون گذار اختيار كافي جهت تطبيق مجازات با شخصيت جمرمين و از جمله انگيزه مرتكبين در ارتكاب جرم را دارند از آنجايي كه انگيزه نقش بسيار مهمي در ارتكاب جرايم و همين طور شناسايي شخصيت بزهكاران دارد....

دانشگاه شهيد بهشتي تهران

فارسي