55583

تهران - دانشگاه آزاد اسلامي

دكتري

0

1376

در بين جلوه هاي پرفروغ ادب فارسي ، بدون ترديد پرتو حيات بخش شعر تعليمي ، از اعتبار و ارزش والايي برخوردار است . نقطه اوج و شكوفايي ادبيات تعليمي منظوم فارسي ، قرن هاي 6 و 7 8 هجري است يعني دوره تلخ و رنجبار حيات اجتماعي ايران كه با ايلغار و سلطه اقوام تاتار و مغول به اين سرزمين مصادف است اين دوره مفاسد و پي آمدهاي سويي كه اين بليه دردناك داشت توام است . پديده شگفت در اين ادوار پررنج و مرارت اين است كه در كنار تركتازي هاي اقوام بيگانه و به موازات نفوذ و گسترش روزمره تباهي هاي اخلاقي و اجتماعي در ميان مردم آن عهد خوشبختانه تراوش هاي فكري تعليمات ارشادي و اصلاحي و هدايتگر انديشمندان و معلمان اخلاق و نام آوراني بلند آوازه چون : سنايي عطار، مولوي ، سعدي ، سيف عرفاني ، حافظ، اوحدي مراغه اي و ... دژهاي رويين و مستحكمي بودند كه جامعه را از سقوط حتمي نجات بخشيدند...

تهران - دانشگاه آزاد اسلامي

فارسي