55709

تهران - دانشگاه آزاد اسلامي

دكتري

0

1376

هر شاعر، براي به پرواز درآوردن مرغ خيال خود ناگزير از توصيف عناصر طبيعت است كه سه راه صورت مي گيرد، 1- نگارگري طبيعت كه به خلق تابلوهاي خيال انگيز مي انجامد. در اين باب شهريار مي گويد: شاخه ها چون بچگانند كه سر از سرو كول هم آرند به در 2- جانمندانگاري كه به حركت درآوردن و سخن گفتن عناصر طبيعت را در پي دارد. همايي مي افزايد: گل اگر بشنود از آن لب خندان سخني لب كند غنچه و صد بوسه زند بردهنت 3 - وحدو شاعر با طبيعت كه بخود طبيعت بيني يا محو شاعر در طبيعت مي گرايد چنانچه سپهري مي گويد: بالش من پر از آواز پر چلچله هاست . نگارنده در اين رساله عمده ترين و زنده ترين توصيفات را از ديدگاه شاعران آورده و طبقه بندي كرده است كه مي تواند در شناساندن سير تحول و تطور تصويرگري در پهنه شعر امروز راهگشا باشد...

تهران - دانشگاه آزاد اسلامي

فارسي