56199

فوق ليسانس

0

زندگي در جامعه بين المللي مستلزم آن است كه اعضاي آن يعني كشورها در زمينه هاي مختلف اجتماعي سياسي اقتصادي فرهنگي و غيره با يكديگر ارتباط و همكاري داشته باشند. معاهدات و قراردادهاي بين المللي از قديم الايام عامل مهمي در ايجاد و گسترش روابط بين المللي بوده اند. زيرا متضمن هماهنگي اراده آنان در حل مسايل و مشكلات بين المللي است برطبق مقررات حقوق بين الملل موضوع حق و تكليف بين المللي واقع مي شوند. با توسعه و تنوع روابط بين الملل ماهيت و تركيب اين گونه توافقهاي بين المللي كه در غالب معاهده قرارداد، پروتكل ، پيمان ، منشور و غيره شكل مي گيرد و اساس معاهدات بين المللي را تشكيل مي دهند روز به روز پيچيده تر گرديده است و بهمين لحاظ همواره بخش مهمي از دعاوي مطروحه در محاكم بين المللي ناشي از اختلاف نظر طرفين در مورد حدود و قلمرو اجرايي مواد معاهدات و يا به عبارتي ديگر تفسير موادي است كه اساس تكاليف تعهدات كشورها را تشكيل مي دهد. ديري است لزوم وضع آيين خاصي در مورد نحوه تفسير معاهدات و قراردادهاي بين المللي نظر محافل بين المللي را جلب نموده ...

دانشگاه شهيد بهشتي تهران

فارسي