57139

دانشگاه شيراز

فوق ليسانس

0

1381

جلوگيري از گسترش عرصه هاي بياباني و كاهش توان بالقوه توليدي سرزمين ، مستلزم سياستگذاري صحيح در بهره برداري مفيد و متناسب با شرايط منابع طبيعي هر منطقه است . برآورد بهره برداري از منابع طبيعي مي بايستي متناسب با استعداد و توان اكولوژيكي و محدوديت هاي اقليمي منطقه صورت گيرد اگر چه روابط پوشش گياهي با شرايط محيطي حاكم برآن ژيومرفولوژي اقليم و خاك در مطالعات نقاط مختلف كشور تقريبا مشخص شده است . ولي اين روابط در منطقه مورد بررسي با توجه به شرايط خاص و نظامهاي بهره برداري نادرست و غير اصولي از سرزمين تا حدودي بهم خورده است بنحوي كه گاهي تشخيص رابطه بين آنها بسيار مشكل و يا غيرممكن مي شود. در بررسي هاي اوليه مشخص شد كه سه طبقه ارتفاعي در منطقه از لحاظ سبك زندگي ، منابع درآمد و نوع پوشش گياهي وجود دارد در داخل هر طبقه ارتفاعي دو سايت همگن قرق شده مورد بهره برداري با توجه به پراكنش و تيپ گياهي به طور تصادفي تعداد 15-10 كرت به ابعاد 1 ضربدر 1 متر انتخاب شد در هر پلات پارامترهاي تراكم بسامد، درصد پوشش ظرفيت توليد علوفه خشك گياهي و اثرات ...

دانشگاه شيراز

فارسي