57958

دانشگاه علوم پزشكي شيراز

دكتري

0

1373

بيماري هيروشپرونگ كه به عنوان زير گروهي از بيماريهاي مگاكولون مطرح مي شود در واقع يك اتساع كولوني بوده كه بدليل فقدان مادرزادي شبكه نروني اينترامورال حاصل مي شود. اين بيماري ابتدا توسط Herald Hirshsprung در سال 1888 توضيح داده شد. اين بيماري كه در واقع در سنين نوزادي ، خود را آشكار مي كند. در يك تولد از هر 5000 تولد زنده ديده مي شود. در واقع بيماري هيروشپرونگ حاصل توقف در مهاجرت نورولاستها در لوله گواش مي باشد كه در 3 تا 5 درصد موارد ژنتيك و عوامل فاميلي در بروز آن دخالت دارند. در واقع تظاهر اوليه بيماري بصورت تاخير در دفع مكونيوم مي باشد. كه متعاقب آن استفراغ و بدنبال آن علايم راديولوژيك مشخص مي كردد. و در صورت عدم درمان بيمار با علايم متفاوت ديگري خود را نماايان مي كند. روشهاي تشخيصي مختلفي براي اين بيماري مطرح مي شود از جمله آنها راديولوژي بيوپسي و مانومتري و ... مي باشد كه طبق مطالعات انجام شده روش مانومتري با وجود در دسترس نبودن بهترين روش مي باشد از جمله عوارض مهم بيماري مي توان از انتروكوليت نام برد. در نهايت از نظر درماني استفاده از درمانهاي محافظتي تا حدود كمي از علايم بيماري مي كاهد ولي درمان قطعي در نهايت جراحي مي باشد. در بين روشهاي جراحي بنظر مي رسد كه روش Sove از موفقيت بيشتري برخوردار مي باشد...

دانشگاه علوم پزشكي شيراز

فارسي