58403

دانشگاه تهران

كارشناسي ارشد

0

1376

هدف اين تحقيق مقايسه خصوصيات فيزيولوژيكي وجسماني سه گروه دونده 100 متر با ركوردهاي متفاوت بود. تعداد 30 نفر آزمودني 20 مرد ورزشكار دونده و 10 ورزشكار غيردونده بر طبق زمان دو 100 مترشان در يكي از سه گروه تند 11/5 - 11 ثانيه يا متوسط 12/5-12 ثانيه و يا كند 13/5 - 13 ثانيه جاي گرفتند. البته تعداد هر دو گروه ده نفر بود. آزمودنيها اجرايشان در توان بي هوازي پله مارگاريا - كالامن قدرت اندامهاي تحتاني نيروسنج مكانيكي - الكتريكي انعطاف پذيري سكوي مدرج توان هوازي دو چرخه كارسنج و زمان عكس العمل مورد نياز قرار گرفت اطلاعات بوسيله تحليل واريانس يكطرفه ANOVA و آزمون تعقيبي نوكي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت . تفاوت معني داري بين سه گروه براي توان بي هوازي و قدرت اندامهاي تحتاني مشاهده شد ولي تفاوت معني داري بين سه گروه براي توان هوازي انعطاف پذيري و زمان عكس العمل مشاهده نشد. ضريب همبستگي پيرسون براي تعيين ارتباط بين زمان دو 100 متر و هر يك از متغيرهاي تست شده محاسبه گرديد. ارتباط منفي و معني داري بين زمان دو 100 متر با توان بي هوازي و قدرت عضلات اندامهاي تحتاني مشاهده شد. ارتباط معني داري بين زمان دو 100 متر و توان هوازي ، زمان عكس العمل و انعطاف پذيري مشاهده نشد. اين تحقيق مشخص كرد كه تفاوت عمده در سطوح اجرايي متفاوت دونده هاي صد متر ناشي از توانايي شان در توان بي هوازي و قدرت عضلاني مي باشد...

دانشگاه تهران

فارسي