59024

دانشگاه علوم پزشكي شيراز

دكتري

0

1372

مس بعنوان يكي از اجزاء ضرور رژيم غذايي ميباشد. بيشترين غلظت آن در جگر ميباشد در مقابل شير و محصولات لبنياتي كمترين غلظت مس را دارند. نياز روزانه مس بيش از دو ميلي گرم ميباشد. روزانه حدود 0/6 تا 1/6 ميلي گرم مس دفع ميشود كه عمدتا از طريق صفراوي ميباشد. جذب مس در معده و دودنونوم ميباشد. عناصري مانند كادميم جيوه نقره و روي از طريق رقابيت از جذب مس جلوگيري مي كنند مس در سلولهاي كبدي در ارگانلهاي مختلفي وجود دارند كه قسمت عمده در سيتوژل و كمترين مقدار آن در ميكروزومال مي باشد. مشاهده شده كه هورومونهاي هيپوفيز غدد آدرنال غده تيروييد و غدد جنسي متابوليسم مس را تغيير ميدهند. ميزان كل آهن بدن چهارم گرم مي باشد كه حدود 65 آن در هموگلوبين و 15 تا 30 درصد بفرم فريتين ميباشد. جذب آهن در دودنوم وژژنوم فوقاني مي باشد. آهن جذب شده بلافاصله در پلاسما بابتا گلوبيني بنام آپوترانسفرين باند ميشود و تشكيل ترانسفرين ميدهد. در مردان روزانه يك ميلي گرم آهن دفع مي شود. و در خانمها با توجه به خونريزي قاعدگي حدود دو ميلي گرم بوزانه دفع مي شود. بنظر مي رسد كه مس تاثيرش روي متابوليسم آهن از طريق سنتز سروپلاسمي اعمال مي كند.

دانشگاه علوم پزشكي شيراز

فارسي