59203

دانشگاه علوم پزشكي شيراز

دكتري

0

1372

در اين مطالعه گذشته نگر 18 بيمار تشخيص داده شده بعنوان تومور جسم كاروتيد از سالهاي 1973 لغايت 1993 تحت بررسي و مطالعه قرار گرفته اند. متوسط سني بيماران 47/3 سال بوده است كه حاكي از جوان بودن بيماران ما نسبت به ساير مطالعات ارايه شده است ، نسبت جنسي بيماران F/M=6/2 بوده است كه حاكي از شيوع بيشتر اين بيماري در زنان است . اولين علامت بروز بيماري در اين مطالعه وجود توده گردني بوده است و علايم ديگري مانند درد تنگي تنفس كلفيت صدا غش كردن در بيماران وجود داشته است . روش تشخيص در بيماران مادر 77 بصورت حدس كلينيكي ، آنژيوگرافي در 33 و بيوپسي و آلتراسونوگرافي در مواردي انجام گرفته است . بيماران ما همگي تحت عمل جراحي قرار گرفته اند كه 9 نفر آنها بصورت Dissection 7 نفر آنها بصورت en bloc بوده است و از بستن شريان كاروتيد خارجي در 3 مورد استفاده شده است . سه مورد 17 فلج اعصاب مغزي ، چهار مورد 22 فلج مغزي و يك مورد مرگ حاصل عمل بوده است . وجود اين آمار حاصل از مسامحه بيماران د رمراجعه به پزشك ، اشتباه و خطاي جراحي در درمان و عدم پيگيري طولاني بيماران جهت تعيين ثبات و گذر بودن عوارض است .

دانشگاه علوم پزشكي شيراز

فارسي