59794

دانشگاه علوم پزشكي شيراز

دكتري

0

1375

تغييرات سيستم عصبي خودمختار به شكلهاي مختلف مخصوصا افزايش ضربان قلب و فشار خون در اثر تحريكات گوناگون در زمانهاي بيهوشي Perianesthetic time به خصوص زمان لارنگوسكوپي و لوله گذاري اتفاق مي افتد كه اين براي افرادي چون بيماران ضربه مغزي ، تومورهاي مغزي ، ايسكمي و نارسايي قلبي و بيماران دچار گلوكوم و فشار بالاي چشم و ... بسيار خطرناك مي باشد. براي كاهش اين تغييرات از داروهاي مختلفي استفاده مي شود. ما در اين جا يكصد نفر در سنين بين 40 تا 20 سال و داراي ASA ,I , II كه نياز به عمل جراحي داشته اند به صورت تصادفي به دو گروه پنجاه نفري تقسيم كرده ايم كه در گروه 1 ليدوكايين mg/kg 1/5 و در گروه 2 از سوفنتانيل Ug/Kg 0/3 به ترتيب 3 دقيقه و 2 دقيقه بل از لارنگوسكوپي و لوله گذاري به صورت وريدي تزريق كرده ايم . سپس در پنج زمان مختلف قبل از لارنگوسكوپي و لوله گذاري 1، 3، 5 دقيقه پس از لارنگوسكوپي و لوله گذاري ضربان قلب و فشار خون افراد را چك كرده ايم . در هر دو گروه از داروهاي يكسان به عنوان پيش دارو و القاء بيهشوي استفاده شده است با مبنا قرار دادن P.value<0.500 نتايج زير بدست آمده است . 1- داروي سوفنتانيل وريدي در جلوگيري از افزايش ضربان قلب ، در تمامي زمانها، از ليدوكايين وريدي موثرتر بوده است .

دانشگاه علوم پزشكي شيراز

فارسي