60219

دانشگاه علوم پزشكي شيراز

دكتري

0

1374

وزنه برداري يكي از ورزشهاسي سنگين مي باشد كه به نظر مي رسد شانس آسيب ديدگي و صدمات ناشي از آن نسبت به ورزشهاي ديگر بيشتر مي باشد كه اين مسيله هم در وزنه برداران مبتدي و هم با تجربه مشاهده مي شود. با برررسي كه روي 89 وزنه بردار مبتدي و با تجربه از جمله ورزشكاران ملي پوش اين رشته . در سطح كشور انجام شد در صدد شديم كه با يافتن شايعترين آنواع آسيب ديدگي و اعضاء آسيب ديده و پرخطرترين حركات منتهي شده به آسيب در هر دو گروه مورد مطالعه ضمن مقايسه با موارد گزارش شده از خارج كشور بتوان تدابير خاصي جهت پيشگيري از صدمات ناشي از اين ورزش انديشيد همچنين با ارايه نتايج به كارشناسان مربوطه با اصلاح تكنيكهاي حركات اين رشته ، بتوان هدف اصلي ورزش را كه همانا سلامت جسم و جان است تامين نمود، نتايج بدست آمده كه همگي براساس سابقه ورزشي مبتدي يا با تجربه بودن وزن برداران تنظيم شده شامل موارد زير مي باشد: 1- آسيب هاي ورزشي در وزنه برداري با طول مدت تمرين نسبت مستقيم دارد بعبارتي مهارتهاي ورزشي نقشي در كاهش موارد آسيب ديدگي ندارد. 2- با افزايش سابقه تمرين شانس صدمه ديدگي تمام عضاء بدن وجود دارد. 3- حركت يك ضرب پرخطرترين حركت در هر دو گروه مورد مطالع بوده و بيشترين آسيب ديدگي را بدنبال دارد. 4- شايعترين محل آسيب ديدگي ناحيه كمري مي باشد.

دانشگاه علوم پزشكي شيراز

فارسي