61308

دانشگاه علوم پزشكي شيراز

دكتري

0

1373

بيماري منيير به گروهي از علايم شامل سرگيجه هاي دوره اي كاهش حسي عصبي شنوايي و وزوز گوش و احساس فشار در گوش بعلت هيدروپس لابيرنت اطلاق مي شود. تشيخص بيماري عمدتا براساس علايم باليني است . براي درمان آن روش هاي متعددي بكار رفته كه هيچكدام بعنوان درمان قطعي قابل قبول نيست و درمان عمدتا در جهت كنترل سرگيجه كه غيرقابل تحمل ترني علامت بيماريست بنا نهاده شده است . درمان به دو دسته طبي و جراحي تقسيم بندي مي شود. ابتدا از روش هاي طبي استفاده مي شود كه مهمترين و اولين آنها حمايت رواني از بيمارست رژيم كم نمك غذايي و داروهي مدر در كنترل سرگيچه و تا حدي براي جلوگيري از پيشرفت كاهش شنوايي موثر است . كار كننده هاي وستيبولي مثل آنتي هيستامينها و گشاد كننده هاي عروق نيز در درمان سرگيجه بكار مي روند كه از داروهاي گشاد كننده عروق بتاهيستامين موثرترين دارو براي كنترل سرگيجه است . ...1- اعمال محافظه كارانه كه طي آن به شنوايي آسيبي وارد نمي شود و اغلب عمل باز كردن كيسه آندولنف بخاطر عوارض كم و كنترل نسبتا خوب سرگيجه بعنوان اولين عمل جراحي بكار مي رود 2- اعمال نيمه تخريبي كه در كنترل سرگيجه موثر است 90 درصد و در عين حال شنوايي هم حفظ مي شود .

دانشگاه علوم پزشكي شيراز

فارسي