66783

دانشگاه تبريز

فوق ليسانس

117

1384

منطقه مورد مطالعه در شمال غرب ايران ، استان آذربايجان شرقي و در شمال غرب شهرستان تسوج و بين طولهاي جغرافيايي 15 و 45 و 25 و 45 درجه شرقي و عرضهاي جغرافيايي 23 و 38 درجه و 25 و 38 درجه شمالي واقع شده است . اين منطقه از نظر ساختماني جزء زون البرز غربي -آذربايجان محسوب مي شود. سنگهاي منطقه در دو محدوده اسيدي و مافيك قرار دارند و عمدتا شامل ريوليت ، ميكروگرانيت ، متاگابرو و دولربت مي شود. سنگها بر طبق نامگذاري كلي در دو محدوده سنگهاي ريوليتي و گابرويي قرار مي گيرند. به روش شيميايي و كاني شناسي در محدوده بازالت ، آندزيت بازالت و ريوليت قرار مي گيرند. بر اساس عناصر فرعي سنگهاي منطقه در محدوده ريوليت ، آندزيت بازالت و آندزيت قرار مي گيرد. متاگابرو از كانيهاي اصلي آن مي توان به پلاژيو كلاز از نوع آندزين تالا برادوريت و اوراليت (تبديل پيروكسن به آمفيبول ) به اشكال تخته اي و سوزني اشاره كرد. كانيهاي فرعي و ثانويه آن شامل آپاتيت ، اوپاك اپيدوت ، مسكويت ، كلريت ، پرهنيت مي شود. دولريت ، كاني هاي اصلي آن شامل پلاژيو كلاز با تركيب آذرين تا لابرادوريت و آمفيبول اوراليت ) با تركيب ترموليت اكتينوليت و كانيهاي فرعي آن شامل اسفن ، آپاتيت و اوپاك مي باشد. ريوليت ها نيز داراي كاني شناسي شامل فلدسپات الكالن ، كوارتز و پلاژيو كلاز (آلبيت تا اليگوكلاز) و بيوتيت هستند. كاني هاي فرعي آن از تورمالين ، زيزكن ، آپاتيت و اوپاك تشكيل شده است . ميكروگرانيت از كانيهاي اصلي شامل كوارتز، فلدسپات الكالن و پلاژيو كلاز وكانيهاي فرعي آن از تورمالين ، آپاتيت ، بيوتيت مكنتيت و اوپاك تشكيل شده است . مهمترين بافت قابل تشخيص در سنگهاي گابرويي گرانولار تا افيتيكي ، در سنگهاي دولريتي ، ساب افتيكي و دولريتي ، سنگهاي ريوليتي داراي بافت پورفيري و سنگهاي ميكروگرانيت داراي بافت ميكروگرانولار مي باشند. در منطقه مورد مطالعه دو گروه سنگي اسيدي و مافيك وجود دارد. و در اين ميدان سنگهاي حد واسط بسيار نادر است ...

دانشگاه تبريز

فارسي