66919

دانشگاه شيراز

فوق ليسانس

0

1384

مهمترين عامل ضايعات پس از برداشت مركبات ، عوامل بيماريزا هستند. امروزه براي كنترل بيماري هاي پس از برداشت ، روي توسعه روش هاي غيرشيميايي تاكيد زيادي شده است . استفاده از نمك هاي اسيدكربنيك ، عصاره گياهان دارويي و ميكروب هاي آنتاگونيست از جمله اين روش هاست . پژوهش حاضر د قالب طرح كاملا تصادفي با چهار تكرار به اجرا درآمد. تيمارها شامل غلظت هاي صفر، 2، 4 و 6 درصد محلول هاي گرم 45 درجه سانتيگراد كربنات و بي كربنات سديم ، عصاره هاي روغني خالص و محلول الكل 25 درصد، عصاره هاي روغني ميخك و آويشن با غلظت هاي /1.، /3. و /5درصد و استفاده از مخمرهاي آنتاگونيست بود. در سال 1382 تيمار محلول هاي گرم 45 درجه سانتيگراد، كربنات سديم و بي كربنات سديم 2، 4 و 6 درصد پوسيدگي را از 55 درصد در شاهد به ترتيب به 41، 28 و 21 درصد كاهش دادند و در سال 1383 محلول هاي گرم 45 درجه سانتيگراد، كربنات و بي كربنات سديم 1، 4 و 6 درصد پوسيدگي را به ترتيب 32/5، 18 و 16/25 درصد كاهش دادند. بي كربنات سديم /2. درصد در سال اول پوسيدگي از 65 درصد در شاهد به 55 درصد رساند كه از نظر آماري نسبت به شاهد معني دار نبود. غلظت هاي 4 و 6 درصد نيز باعث كاهش معني دار پوسيدگي از 65 به 32/5 درصد شدند. در سال دوم بي كربنات سديم 2 درصد پوسيدگي را از 55 درصد شاهد به 41/25 درصد كاهش داد و غلظت هاي 4 و 6 درصد بي كربنات سديم به ترتيب پوسيدگي را از 55 درصد شاهد به 28 و 26/5 درصد كاهش دادند...

دانشگاه شيراز

فارسي