67109

دانشگاه بين المللي امام خميني (ره )

فوق ليسانس

0

1384

خروج از خط قطار از مسايل مهمي است كه آگاهي و شناخت علل ايجاد آن ، نقش موثري در افزايش ضريب ايمني و به تبع آن كاهش سوانح و خسارات جاني و مالي در حمل ونقل ريلي خواهد داشت . با بررسي آمار سوانح ريلي درمي يابيم كه از بين انواع سوانح ريلي ، خروج از خط داراي بيشترين سهم مي باشد. معمولا شناخت و تحليل تخصصي عوامل و علل خروج ازخط (خطي ، خطاي انساني ، آلات ناقله و عوامل طبيعي ) به دليل پيچيدگي و مبهم بودن رفتار بين خط و هر يك از علل ، آسان نخواهد بود، و يك رابطه كمي -كيفي است . بررسي سوابق سوانح ريلي حاكي از آن است كه در تحليل آن به تعداد معدود، به روشهاي رياضي و ابهامي پرداخته شده است . در اين ميان ، محدوديتهاي مدلهاي رياضي چون : تك بعدي بودن (كمي )، عدم لحاظ كليه شرايط موثر در ارزيابي هاي كمي ، پيچيدگي در توصيف رفتاري و عدم استنتاج از آنها جهت تصميم سازيهاي چندمنظوره به وضوح نمايان مي باشد. در اين تحقيق با كاربرد روشهاي تركيبي نوين استنتاجي هوشمند عصبي -فازي ، نسبت به ساده سازي توصيف رفتاري كمي ، بسترسازي ارزيابي هاي كمي -كيفي ، ارزيابي هاي چندبعدي كمي -كيفي ، ساده سازي توصيف رفتاري كمي -كيفي و استنتاج شرطي جهت تصميم سازي هاي چندمنظوره در ارزيابي سوانح ريلي ، گام برداشته مي شود و در يك تحليل عملي به مهمترين عامل تاثيرگذار در ايجاد سوانح خروج از خط، عامل انساني و بهره برداري ، پرداخته و با الگوبرداري از مدل حاصل از تحليل ، زمينه مناسب جهت برنامه ريزي مديريت ايمني در سوانح ريلي ايران فراهم خواهد آمد.

دانشگاه بين المللي امام خميني (ره )

فارسي