67493

دانشگاه شيراز

فوق ليسانس

0

1384

هدف پژوهش حاضر ارايه راهكارهايي به منظور ارتقاء توانايي صحبت كردن در دانشجويان دوره كارشناسي رشته هاي زبان انگليسي در دانشگاههاي ايران است . در اين پژوهش از روش دلفي استفاده شده كه بر اساس ارايه پرسشنامه هاي چندمرحله اي به گروهي متخصص در يك زمينه خاص استوار است . در پژوهش حاضر از 2 مرحله ارايه پرسشنامه به 30 نفر از متخصصان رشته هاي آموزش زبان انگليسي كه سابقه تدريس دروس شفاهي زبان (گفت و شنود) را داشته اند استفاده شده است . اين گروه از دانشگاه هاي شيراز، تهران ، مشهد، اصفهان و دانشگاه آزاد واحد شيراز انتخاب شده اند. پرسشنامه مرحله اول شامل 6 سوال باز بود و پرسشنامه مرحله دوم چند گزينه اي بود كه بر اساس پاسخ هاي اعضاء گروه به پرسشنامه تهيه و تنظيم شده بود پرسشنامه دوم شامل سه بخش بود. بخش اول پرسشنامه در مورد ارايه پيشنهادات و اصلاحاتي در دروس شفاهي (توانايي صحبت كردن ) دوره كارشناسي رشته هاي زبان بود. بر اساس يافته هاي تحقيق پيشنهادات ارايه شده توسط متخصصان در حيطه اصلاحاتي در ساختار كلي دروس شفاهي ، آموزشهاي كلي در كلاسهاي شفاهي و آموزشهاي ويژه در اين كلاسها از جمله روشهاي تمرين اين مهارت و استفاده از فعاليتهاي مربوط به آن بوده . بخش دوم پرسشنامه در مورد ارايه پيشنهادات و اصلاحاتي در ساير دروس دوره كارشناسي رشته هاي زبان به منظور ارتقاء توانايي صحبت كردن دانشجويان بود. پيشنهادات ارايه شده توسط متخصصان در حيطه اطلاعاتي در اداره كلي كلاس ، روش تمرين در كلاس و تغيير در ساختار فعاليتهاي استفاده شده در دروس مختلف بود...

دانشگاه شيراز

فارسي