67804

دانشگاه شيراز

كارشناسي ارشد

0

1384

خودكشي در ميان زنان ايلام به عنوان يك تراژدي ملي و مساله سلامت عمومي مطرح است . در حقيقت ، خودكشي در طول سه دهه گذشته سهم نسبتا عمده اي در مرگ زنان داشته است . خودكشي در ميان زنان ايلامي در سه دهه گذشته تقريبا 300 درصد افزايش يافته است . آمار موجود در بيمارستانهاي استان ايلام نشان مي دهد كه نرخ خودكشي 30 در 100000 نفر است . اين ميزان 3 برابر بيشتر از نرخ متوسط جهاني آن است (اياسه ، 1381). هدف از انجام اين تحقيق تبيين عوامل خطرساز در افزايش نگرش به خودكشي در ميان زنان واقع در سنين باروري و توصيفي از مساله مورد نظر مي باشد. در اين پژوهش از تركيبي از مدل خودكشي قهري و خودخواهانه دروكيم استفاده شده است . خودكشي در ميان زنان استان ايلام ناشي از جريانهاي خودكشي زايي است كه از فقدان انسجام بين اگوييسم و فيتاليزم ناشي مي شوند. اين جريانها خود از تغيير در الگوي ارتباطي ناشي مي گردند. اين تحقيق به روش پيمايشي و بر روي نمونه اي از 475 نفر از زنان 49-15 ساله بخش چرداول در استان ايلام انجام گرفت . نتايج آن نشان مي دهد كه نگرش به خودكشي ناشي از جمع عوامل خودخواهانه و قهري مي باشد. از منظر خودخواهانه -قهري ، نتايج اين پژوهش برخي از تيوريهاي مشهور در مورد رابطه خشونت خانگي و انسجام خانوادگي با افزايش نگرش به خودكشي را تاييد مي كند. از ديدگاه قهري نيز اين مطالعه نشان مي دهد كه در جامعه موردنظر، ارزشها، هنجارهاي خشن مردسالارانه و كنترل شديد اجتماعي نگرش به خودكشي را در ميان زنان افزايش مي دهد

دانشگاه شيراز

فارسي