71379

دانشگاه شيراز

فوق ليسانس

0

1386

اين قاعده كلي كه هيچ كس نبايد بدون سبب مشروع به زيان ديگري دارا شود. گزاره اي است اخلاقي كه روح بسياري از قواعد حقوقي را تشكيل مي دهد. اما نظام هاي حقوقي دنيا به ان پرسش كه آيا مي توان استيفاي نامشروع را به عنوان يك منبع مستقل تعهد تلقي و كسي را كه به طور نامشروع برثروت خود افزوده ملزم به جبران آن كرد پاسخ واحدي نداده اند در حالي كه برخي قوانين مدني چون قانون مدني آلمان و قانون تعهدات سوييس اين قاعده را به عنوان يك منبع مستقل تعهد پذيرفته اند قانون مدني فرانسه در خصوص شناسايي اين منبع منبع تعهد ساكت است با وجود اين رويه قضايي اين كشور پس از مدت ها ترديد سرانجام با توج به ضرورتهاي اجتماعي و به پيروي از دكترين حقوقي كه خود متاثر از حقوق روم بود آن را به عنوان يك منبع مستقل در كنار ساير منابع تعهد پذيرفت و به تبيين شرايط و آثا آن پرداخت ...

دانشگاه شيراز

فارسي