7260

دانشگاه شهيد بهشتي ، دانشكده اقتصاد و علوم سياسي

فوق ليسانس

281

1375

علوم انساني

اين گفتار تاملي است تحليلي - نظري بر كيفيت رابطه بين باورمندي به مقوله اعتقادي قضا و قدر، و مولفه فرهنگ توسعه در دين اسلام . به عبارتي اهم اين تحقيق آن است كه دريابد، اصل اعتقادي قضا و قدر، به عنوان يك باور ديني اسلام ، چگونه رابطه اي با پديده فرهنگ توسعه ، به عنوان شرط متقدم و عامل پوياي فرايند توسعه برقرار مي كند. پردازش دو مفهوم "قضا و قدر" و "فرهنگ توسعه " از نظر مفهومي و نظري در جايگاه و رديف علمي هر كدام ، سيري در فرآيند انباشت فكري - فرهنگي اين دو در گذر تطور فرهنگ و تمدن اسلامي ، بررسي كيفيت كنوني دو مقوله مزبور در جهان اسلام ، بيان ضرورتهاي گذرا به آينده مطلوب ، ارايه راهبردهاي اصلاحي در زمينه چگونگي ايجاد شرايط خوش سببي عقيده تقدير در تكوين و استمرار فرهنگ توسعه در ميان مسلمين ، و استنتاج نهايي پژوهش ، در برگيرنده مباحث و محتويات اين نوشتار است .

1-1

فارسي