10756

1399

فارسي

تهران مركز پژوهش هاي مجلس شوراي اسلامي ايران

گزارش

سينما به عنوان پديداري قدرتمند و پيچيده در كشورهاي مختلف همواره با سياست و مسئله قدرت درگير بوده است و در هر جاي جهان سرنوشتي پيدا كرده است. پيچيدگي هاي ذاتي زبان سينما از يك سو و دشواري صحنه سياست باعث شده است اين دو به سادگي با يكديگر همساز نشوند. رابطه سينما و سياست در ايران نيز همچون بسياري از كشورهاي جهان به عنوان مسئله اي مهم و استراتژيك مطرح است. با وجود مطالبه اي كه همواره از سينماي ايران براي توليد فيلم سياسي در جهت رويكرد هاي جمهوري اسلامي ايران وجود داشته است و همچنين وابستگي اين سينما به بودجه هاي حاكميتي، سينماي ايران در اندك مواردي موفق به ورود پيروزمندانه به حوزه سياست شده است. در اين گزارش با بررسي وضعيت سينماي سياسي در جهان و مرور تاريخي آن، ملاحظات اساسي در زمينه شكل گيري سينماي سياسي و استراتژيك در ايران مطرح شده اند. همچنين پيشنهادهايي در اين زمينه ارائه شده است كه توسط سازمان سينمايي و امور سمعي و بصري در حوزه هدفگذاري، برنامه ريزي و اجرا قابل پيگيري هستند. مطابق اين گزارش، فقدان ساختار پايدار توليد فيلم در سينماي ايران باعث شده است تا كمّيت و كيفيت توليد فيلم در سينماي ايران تضعيف شود. از آنجا كه ازسوي سينماگران، دولت و نهادهاي حاكميتي نگاه اقتصادي صحيحي به سينما وجود ندارد، حاكميت و سينما در ايران رابطه درست و صادقانه اي با يكديگر ندارند. به همين خاطر سينماي ايران اگرچه همچنان وابسته به بودجه و امكانات و تسهيلات دولتي است، درنهايت خود را متعهد به چيزي نمي داند، بلكه سانسور را مهم ترين معضل خود تلقي مي كند. به همين دليل سينماي سياسي در ايران شكل پايدار، به معناي سينمايي سنت مند و نهادينه كه همچون سينماي دفاع مقدس جايگاه خود را تثبيت كرده باشد، نيافته است. درنتيجه، توليداتي كه ازسوي نهادهاي حاكميتي حمايت شده و به صورت مقطعي توليد مي شوند نيز در زمينه ايجاد مشروعيت براي نظام جمهوري اسلامي ايران در داخل كشور ناتوان بوده و اغلب از راهيابي به بازارهاي منطقه اي و جهاني نيز باز مي مانند. در بخش پيشنهادهاي گزارش به موارد ساختاري بلند مدت و ميان مدت براي بهبود وضعيت سينماي سياسي در ايران اشاره شده است: «تأسيس بازار سينمايي قدرتمند در ايران» به عنوان راهبردي ساختاري و بلندمدت، «برنامه ريزي براي توليد مشترك»، «اعطاي تسهيلات به فيلم هاي با اكران بين المللي» و «حمايت از نهادمندي كنفرانس افق نو» نيز به عنوان راهبردهاي ميان مدت در جهت تقويت سينماي سياسي ايران ارائه شده اند.