14498

1399

فارسي

تهران مركز پژوهش هاي مجلس شوراي اسلامي ايران

طرح و لايحه

طرح «مديريت متمركز فرهنگي» به شماره ثبت 277 بر آن است كه با ادغام برخي نهادها و دستگاه هاي فرهنگي نظير سازمان هاي تبليغات اسلامي و سازمان اوقاف و امور خيريه تحت عنوان اصلاح ساختار اداري، با ايجاد متولي واحد ذيل دفاتر نمايندگان ولي فقيه مركز شهرستان ها از حجم موازي كاري و اتلاف منابع كاسته و تمركز در اداره امور فرهنگي را به ارمغان آورد. سابقه ارائه اين گونه طرح ها در ادوار گذشته نيز وجود دارد منتها هيچ كدام به سرانجام نرسيده است. از جمله مهم ترين علل ناكامي اين ايده مي توان به مواردي چون مغايرت با اصل پنجاه و هفتم قانون اساسي و ورود بدون كسب نظر موافق ولي امر درخصوص قلمرو صلاحيتي و دستگاه هاي تحت نظر ايشان، موسع شدن پيكره اجرايي و بروز ناكارآمدي و تغييرات صرفاً صوري و شكلي، وجود حوزه هاي نامتجانس و كم بودن موارد موازي كاري، كاهش سطح مسئوليت پذيري و نظارت بر دستگاه هاي مزبور، عدم امكان ورود مجلس در حوزه صلاحيت شوراي عالي انقلاب فرهنگي اشاره كرد. ملاحظه مهمي كه درخصوص ارائه طرح هاي ادغام دستگاه ها و نهادهاي فرهنگي بايد مدنظر قرار گيرد اين است كه صرف نظر از اينكه ايده تمركز دستگاهي و در پي آن قبض اعتبارات در حوزه دين و فرهنگ به جهت عدم اتلاف منابع درست است يا غلط، در واقعيت استقرار اين ايده در نگاه تصميم گيران كشور به كاهش و يا حذف اعتبارات نهادهاي فعال و مؤثر ديني و فرهنگي در قوانين بودجه سنواتي منجر شده است. بنابراين با توجه به ملاحظات و نقطه نظرات مطرح شده در گزارش طرح «مديريت متمركز فرهنگي» از حيث كارشناسي قابل دفاع نيست و با توجه به ايرادهاي اساسي مطروحه در كليات و جزئيات آن، رد طرح مزبور پيشنهاد مي شود.