14840

1401

فارسي

8680329

گزارش

با توجه به تصويب قانون «حمايت از خانواده و جواني جمعيت» در تاريخ 1400/8/19 توسط مجلس شوراي اسلامي در قالب اصل (85) قانون اساسي و اجراي آزمايشي آن به مدت هفت سال، اين گزارش به عنوان اولين پيش نياز رصد قانون فوق، به بررسي وضعيت فرزندآوري و نگرش نسبت به مطلوبيت آن در جامعه پيش از اجرايي شدن قانون پرداخته است. اين بررسي كمك خواهد كرد سياستگذاران، مديران و كارشناسان دستگاه هاي اجرايي و نهادهاي مردمي، تصوير روشن تري از وضعيت موجود و چرايي تلاش در راستاي تغيير سياست ها به سوي تشويق و حمايت از فرزندآوري به دست آورند و از سوي ديگر زمينه مناسبي جهت ارزيابي اثربخشي اجراي قانون در بهبود وضعيت، فراهم خواهد آمد. اين گزارش با استفاده از روش كتابخانه اي و مراجعه به منابع علمي و معتبر، سيماي وضعيت فرزندآوري را در كشور به عنوان يكي از مهم ترين شاخص هاي سنجش وضعيت جمعيتي كشور مورد بررسي قرار داده و تلاش نموده تا تصويري روشن از اينكه مردم در حوزه فرزندآوري چه باوري دارند و چگونه رفتار مي كنند، ارائه دهد. در بخش رفتارهاي فرزندآوري با مرور شاخص هايي چون رشد جمعيت، بُعد خانوار، تعداد مواليد، ميزان ناخالص مواليد، ميزان باروري عمومي و زناشويي، الگوي سني باروري در ايران، فاصله زمان تولد فرزند از زمان ازدواج، مرتبه تولد فرزند، ميزان باروري كل به تفكيك مناطق شهري و روستايي، الگوي تحصيلي باروري زنان در ايران، ميزان باروري كل به تفكيك زنان شاغل و غيرشاغل تلاش شده مهم ترين مشخصه هاي فرزندآوري جامعه ايراني مرور شود. با توجه به داده هاي به دست آمده از شاخص هاي مذكور، مي توان گفت كاهش فرزندآوري در كشور به يك الگوي غالب تبديل شده و در تمامي استان ها، شهرها و روستاها، گروه هاي مختلف اجتماعي و... محرز است هرچند كه شدت و ضعف متفاوتي دارد.