14886

1401

فارسي

8680901

گزارش

سياستگذار تلاش داشته است كه طرح تأسيس مراكز خدمات ورزشي و تندرستي و سازوكار تأسيس و فعاليت مراكز خدمات ورزشي و تندرستي را با محوريت وزارت ورزش و جوانان و پژوهشگاه تربيت بدني و علوم ورزشي وزارت علوم، تحقيقات و فناوري پيشنهاد دهد. بررسي و تحليل اين طرح نشان از معايب و ايرادهايي در قياس با محاسن آن دارد كه مهم ترين آنها عبارت است از: تعيين ناصحيح پژوهشگاه تربيت بدني و علوم ورزشي به عنوان مرجع علمي ورزش كشور، همپوشاني غالب فعاليت هاي باشگاه هاي ورزشي با مراكز خدمات ورزشي و تندرستي با توجه به اهداف و فعاليت هاي تعريف شده براي آنها در اين طرح، ارائه اطلاعات ناقص درخصوص پاسخگويي علوم ورزشي در راستاي ارائه خدمات تخصصي تندرستي، مغايرت با اصول و ضوابط نگارش قانون به لحاظ شكلي و ماهوي، مغايرت با اصل پانزدهم قانون اساسي، مغايرت با بند «9» سياست هاي كلي نظام قانونگذاري و عدم نياز به تعيين سازوكار صدور و لغو پروانه تأسيس و فعاليت مراكز ارائه دهنده خدمات ورزشي و تندرستي با توجه به مفاد جزء «12» بند «الف» ماده (4) قانون اهداف، وظايف و اختيارات وزارت ورزش و جوانان. نكته حائز اهميت ديگر اين است كه در جزء «12» بند «الف» ماده (4) قانون اهداف، وظايف و اختيارات وزارت ورزش و جوانان مصوب 16/6/1399، قانونگذار سازوكار صدور و لغو پروانه تأسيس و فعاليت مراكز ارائه دهنده خدمات ورزشي و تندرستي را تعيين نموده است. ازسوي ديگر، اين سازوكار جزو وظايف وزارت ورزش و جوانان است كه بايد آييننامه اجرايي اين قانون توسط وزارت ورزش و جوانان تهيه و تدوين شود و در هيئت دولت به تصويب برسد. بنابراين، صدور و لغو پروانه تأسيس و فعاليت مراكز ارائه دهنده خدمات ورزشي و تندرستي نياز به تقنين جديد ندارد و پيشنهاد به رد كليات اين طرح داده مي شود.