• شماره ركورد
    14905
  • عنوان

    عوامل تأثيرگذار بر افزايش سن ازدواج جوانان

  • پديدآورندگان

    رحماني پور، ريحانه تهيه و تدوين , كاويان، پدرام همكاران , علي آبادي، شيما همكاران , باجلان، اكرم همكاران , بيات، موسي ناظر علمي , قيدرلو، كميل ناظر علمي

  • سال انتشار
    1401
  • زبان
    فارسي
  • فايل ديجيتال
    8681122
  • نوع گزارش
    گزارش
  • چكيده فارسي
    بر اساس داده ها و نتايج سازمان ثبت احوال كشور و مركز آمار ايران، روند تحولات شاخص هاي ازدواج به گونه اي است كه نرخ ازدواج با كاهش و ميانگين سن ازدواج با افزايش روبه رو بوده است. بررسي ابعاد مسئله ازدواج و الگوهاي همسرگزيني نشان از كليدي بودن متغير سن ازدواج در اين الگوهاست و افزايش سن ازدواج الگوهاي آن را دچار تحول كرده و شاخص هاي ديگر ازجمله فرزندآوري، طول عمر ازدواج، استحكام خانواده، ضرورت ازدواج و ... را تحت تأثير قرار مي دهد. بر اين اساس در گزارش پيش رو، تبيين چرايي افزايش سن ازدواج و احصاي متغيرهاي تأثير گذار بر آن مورد نظر قرار گرفته است. در اين راستا پيمايش ها و پژوهش هاي ملي انجام شده مورد بررسي قرار گرفته و در ادامه جلسات هم انديشي با صاحب نظران اين حوزه برگزار شده است. نتايج به دست آمده از دو روش استفاده شده نشان مي دهد، بالا بودن هزينه هاي آغاز زندگي، هزينه بالاي مسكن، بيكاري و عدم اشتغال جوانان و پيدا نكردن گزينه مناسب ازدواج در سه اولويت اول عدم ازدواج بهنگام جوانان قرار دارند. عوامل ذكر شده به ترتيب در حوزه هاي اقتصادي، اقتصادي _ اجتماعي و اجتماعي _ فرهنگي قرار دارند. به عبارتي مي توان گفت عدم تغيير روند موجود و عدم توانمندسازي اقتصادي افراد در تأمين معاش يك خانواده نه تنها استحكام خانواده هاي موجود را تحت الشعاع قرار مي دهد بلكه شكل گيري خانواده هاي جديد را با مشكل روبه رو مي كند. غالب عواملي كه در اولويت بالاي اثرگذاري هستند يكي از كاركردهاي مهم خانواده كه كاركرد اقتصادي است را با اخلال مواجه مي كنند. از اين رو افراد در سطح اول رفع نيازهاي خود با مشكل روبه رو شده و به سطوح ديگر كه تشكيل خانواده و تأمين نيازهاي عاطفي را شامل مي شود، وارد نمي شوند. البته عوامل تأثير گذار بر سن ازدواج به صورت شبكه اي به يكديگر متصل بوده و چرخه عوامل را تشكيل مي دهند. ازاين رو حل مسئله مورد نظر از طريق قطع چرخه و روابط دوسويه اثرگذاري و اثرپذيري امكان پذير است و راهبرد حل مسئله ازدواج با در نظر گرفتن عوامل اولويت دار در افزايش سن ازدواج و روابط بين آنها بايد تدوين شود. يكي از راهبردهاي مهم و اثر گذار در كاهش سن ازدواج، حكمراني نظام آموزشي و تقويت مشاغلي است كه وابستگي به تحصيلات عالي ندارند. از سوي ديگر بايد در طراحي فرايندها و زيرساخت هاي شغلي به ايجاد بسترهاي گسترش كارآفريني و توليدي هاي خرد توجه ويژه شود. نكته ديگر در مورد اشتغال اهميت به ظرفيت هاي استان ها و شهرهاي مختلف در توليد اشتغال است چرا كه بر اساس آمار شهرهايي كه اشتغال زايي بالاتري داشته اند، سن ازدواج پايين تري نيز داشته اند. اين مقوله خود به كاهش مهاجرت نيز كمك خواهد كرد. موضوع ديگر در راستاي تقويت قدرت انتخاب گري صحيح در امر ازدواج است كه به ايجاد و تقويت نهادها و ظرفيت هاي مردمي و مهارت افزايي افراد و خانواده ها در اين امر نياز است.