15039

1401

فارسي

8685208

گزارش

آثار پديده تغيير اقليم كه در دهه هاي اخير به طور كاملا محسوسي در سطح جهان مشاهده شده، اين پديده را در صدر موضوعات مورد توجه رويدادهاي مهم بين المللي همچون اجلاس جهاني آب، كنفرانس ريو، كنفرانس جهاني تغيير اقليم و غيره قرار داده است. اين مسئله حاكي از اهميت اين پديده و لزوم برنامه ريزي و مديريت جامع براي سازگاري با آن در سراسر دنياست. كشور ايران نيز با توجه به موقعيت جغرافيايي خود تحت تأثير اين پديده و آثار نگران كننده آن قرار گرفته است. بدين لحاظ، پديده تغيير اقليم و لزوم سازگاري با آن، بايد به عنوان يك واقعيت، پذيرفته شده و در برنامه ريزي هاي كشور و مديريت بخش آب لحاظ شود. اما نكته حائز اهميت در حوزه تغيير اقليم و تدوين برنامه هاي سازگاري با آن، توجه به دو اصل كليدي شامل عدم قطعيت عميق حاكم بر آثار اين پديده و همچنين توجه به جنبه هاي اجتماعي سازگاري سيستم هاي منابع آب و كشاورزي (كه بيشترين آسيب پذيري را به اين پديده دارند) است. تحليل آثار تغيير اقليم به دليل عدم قطعيت هاي عميق حاكم بر آن، مسئله اي پيچيده است. بنابراين، لازم است برنامه ريزان و تصميم گيران تحت اين شرايط عدم قطعيت عميق تصميم گيري كنند تا ضمن افزايش انعطاف پذيري برنامه هاي سازگاري، ريسك شكست آنها را كاهش دهند. از طرفي توجه به جنبه هاي اجتماعي و لحاظ ديدگاه «پايين به بالا» جهت ارزيابي مناسب راهكارهاي سازگاري و جلب مشاركت مردمي در حل مسائل و بحران هاي آبي كنوني و پيش رو در شرايط تغيير اقليم ضروري به نظر مي رسد. براي ارزيابي اقدامات سازگاري با تغيير اقليم مي توان با بهره گيري از مدل تلفيقي شبيه سازي هيدرولوژيكي و رفتاري عوامل ذي نفع در مقياس حوضه آبريز و با لحاظ عدم قطعيت هاي عميق اقليمي، امكان بررسي يكپارچه تأثير اقدامات مختلف را فراهم آورد. نتايج چنين مدل هاي يكپارچه اي اطلاعات مناسبي از نحوه پذيرش و رفتار ذي نفعان نسبت به اقدامات پيشنهادي مديران و تصميم گيران كلان فراهم مي كند.