15051

1401

فارسي

8685532

گزارش

هنر- صنعت پويانمايي در ايران با وجود اينكه داراي قدمت تاريخي و بنيان هاي فرهنگي و اجتماعي مناسبي است، اما در مقايسه با كشورهاي پيشرو، جايگاه درخوري ندارد. فعاليت متوليان دولتي و هنرمندان اين حوزه نتوانسته پويانمايي ايران را در عرصه جهاني فيلم هاي پويانمايي و حتي در داخل كشور به موقعيت مهمي برساند. موفقيت هايي هم كه تاكنون به دست آمده، مقطعي بوده و نتوانسته آنچنان كه شايسته است، وارد مرحله توليد انبوه و مستمر شود. عوامل مختلفي چون وابستگي صرف به اعتبارات دولتي، عدم توسعه مناسب در توليد و عرضه، نبود نگاه اقتصادي و درآمدزايي نسبت به آن، مهاجرت نيروهاي كارآمد، ناهماهنگي در نظام سياستگذاري و برنامه ريزي و اجرا در اين حوزه، كم توجهي به نيازهاي مخاطبان در ژانرهاي مختلف، پايين بودن سطح تخصص و مهارت هاي چند بُعدي در سطح عمومي صنف، كمبود شركت هاي بزرگ توليدي و پخش، ضعف هاي زيرساختي و نظاير آن در شكل گيري شرايط موجود پويانمايي در كشور مؤثر بودهاند. حال آنكه ميتوان با ايجاد انسجام در نظام سياستگذاري، برنامهريزي و اجرا و بهينه سازي زيرساخت هاي موجود و هدفمند كردن تلاش هايي كه در كشور صورت ميگيرد در قالب صنايع خلاق، نتايج مطلوب تري را از اين حوزه در جنبه هاي فرهنگي و اقتصادي به دست آورد. در اين راستا راهكارهاي چندي وجود دارد كه ميتوان به تقويت مهارتهاي مورد نياز نيروي انساني در چارچوب صنايع خلاق، ايجاد فرصت براي پخش و عرضه پويانمايي، ايجاد نهادي حاكميتي براي برنامهريزي، پيشبرد و نظارت بر امور پويانمايي، رعايت حقوق خالقان آثار در قراردادها، حمايت از ورود تجهيزات و فناوريهاي سخت و نرم مربوط به توليد، تخصيص بودجه و اعتبارات كافي ازسوي دولت به نهادهاي موجود به جهت توسعه زيرساخت، تسهيل و هموارسازي مشاركت هاي خارجي، اهميت و ضرورت نشان يا برندسازي ملي و مانند آنها اشاره كرد.