15093

1402/07/29

فارسي

تهران مركز پژوهش‌هاي مجلس شوراي اسلامي

8936282

گزارش

با توجه به اهميت موضوع و اسكان بخشي از جمعيت كشور در سكونتگاه هاي غيررسمي، اسناد و قوانين متعددي از جمله اولين سند ملي توانمندسازي و ساماندهي سكونتگاه هاي غيررسمي در سال 1382 و پس از آن اختصاص مفادي در برنامه هاي پنج ساله ي توسعه چهارم تا ششم به اين مهم پرداخته اند. علي رغم تهيه و تصويب برنامه ها و سياست هاي مناسب، رشد و گسترش سكونتگاه هاي غيررسمي همچنان به عنوان چالش مطرح است. چالشي كه با وجود مشكلات مديريت و ساماندهي دروني در حوزه سكونتگاه هاي غيررسمي، سرمنشا و سرريز بيروني در مسائل اقتصادي، سوانح طبيعي و مداخلات انساني در خشكسالي و ريزگرد و فرونشست، توزيع نامتوازن منابع و امكانات در سطح كشور دارد. از چالش هاي اساسي دروني در مديريت سكونتگاه هاي غيررسمي مي توان به اغتشاش در سياستگذاري اجتماعي، برنامه ريزي و سازماندهي، نبود برنامه واحد ويژه سكونتگاه هاي غيررسمي در سطح ملي و منطقه اي، فقدان انسجام سازماني و پراكندگي منابع مالي، بودجه و يارانه و ناهماهنگي در هزينه كرد اين منابع و نداشتن شناخت درست از وضعيت موجود و پيش رو اشاره نمود. علاوه بر اين با وجود تأكيد بر رويكرد توانمندسازي و ايجاد زمينه هاي مشاركت مردمي براي بهسازي سكونتگاه هاي غيررسمي، ضمانت اجرايي لازم براي تحقق رويكرد وجود ندارد و پروژه هاي محله محور مشاركتي پراكنده و ناتمام و بر حسب سليقه مديريتي آغاز شده و ارزيابي نتايج آن ها به آساني ميسر نيست. ازاين رو با توجه به پيگيري برخي از نمايندگان محترم مجلس شوراي اسلامي در باب تنظيم گيري تقنيني با رعايت «تشريفات آيين نامه داخلي مجلس شوراي اسلامي» پيش نويس طرح «توانمندسازي و بهسازي تدريجي سكونتگاه هاي غيررسمي»، تدوين و در گزارش حاضر ارائه شده است.