شماره ركورد
15095
عنوان
ارزيابي عملكرد ماده (66) برنامه ششم توسعه در خصوص نسبت دانشجو به عضو هيئت علمي در زيرنظام هاي غيرپزشكي آموزش عالي
پديدآورندگان
نصيري، حسين تهيه و تدوين , يوسفي، هادي تهيه و تدوين , مهدي، مهدي تهيه و تدوين
سال انتشار
1402/07/26
زبان
فارسي
اطلاعات نشر
تهران مركز پژوهشهاي مجلس شوراي اسلامي
فايل ديجيتال
8936284
نوع گزارش
گزارش
چكيده فارسي
در اين گزارش شاخص آموزشي نسبت دانشجو به عضو هيئت علمي كه از شاخص هاي مورد تأكيد قانونگذار در برنامه ششم توسعه است و بر كيفيت آموزش عالي نيز تأثيرگذار است، در زيرنظام هاي غيرپزشكي در بخش هاي دولتي و غيردولتي بررسي شده است. در اين گزارش پس از احصا تجارب بين المللي در اين زمينه، آخرين آمار ايران در اين زمينه كه مربوط به سال تحصيلي 1400-1399 است، آورده شده است. در ادامه بر اساس تجارب بين المللي، آسيب شناسي از وضعيت موجود كشور در اين شاخص صورت گرفت و در نهايت راهكارهايي در اين خصوص پيشنهاد شده است. بر اساس تجارب بين المللي ميانگين نسبت دانشجو به هيئت علمي در مؤسسات آموزش عالي عمومي 15 و خصوصي 17 و در رشته هاي علوم انساني و اجتماعي 25 و در مهندسي و كشاورزي 14 است. هر چند بر اساس بررسي عملكرد آموزش عالي كشور مشخص شد اين نسبت در دانشگاه هاي وابسته به وزارت علوم، تحقيقات و فناوري 25 به 1، در دانشگاه پيام نور 125 به 1، دانشگاه فرهنگيان 100 به 1، دانشگاه فني و حرفه اي حدود 250 به 1، دانشگاه آزاد اسلامي حدود 32 به 1 و در مؤسسات غيرانتفاعي حدود 91 به 1 است. اما اين عملكرد و نحوه هدف گذاري قانون برنامه ششم توسعه به دلايلي همچون بي توجهي به ملاحظات رشته اي، مأموريت هاي هر يك از دانشگاه ها و نيز مقاطع تحصيلي؛ كيفيت آموزش عالي كشور را توضيح نمي دهد و اساساً نمي توان قضاوت صحيحي در اين خصوص داشت. در مجموع اين نسبت متأثر از ساختار، نوع حكمراني و مأموريت هاي آموزش عالي است.
لينک به اين مدرک