15128

1402/07/09

فارسي

تهران مركز پژوهش‌هاي مجلس شوراي اسلامي

8936343

گزارش

ورزش همگاني يا مشاركت ورزشي در همه رده هاي سني (جمعيت عموم) و در هر سطح از توانايي (جمعيت هاي خاص) به سلامت جسماني، روان شناختي و عاطفي افراد كمك قابل توجهي مي كند. رويكردهاي مختلف در ذيل مفهوم ورزش همگاني اشاره به دسترسي پذيري ورزش (سرانه اماكن ورزشي) و مشاركت ورزشي افراد جامعه دارد. طبق مطالعات و گزارش هاي اظهار شده وضعيت ورزش همگاني در كشور از نظر مشاركت ورزشي و پيامدهاي ناشي از آن در وضعيت نامطلوبي قرار دارد. پيش بيني مي شود كم تحركي در ايران در سال 1405 در بخش مردان 76 درصد و در بخش بانوان به 83 درصد افزايش مي يابد. همچنين وضعيت ورزش همگاني در كشور از نظر دسترسي پذيري به ورزش در وضعيت نامطلوبي قرار دارد. طبق گزارش ها سرانه اماكن ورزشي هر ايراني معادل 70 سانتي متر مربع اعلام شده است كه در برخي استان ها اين مقدار به 40 سانتي متر مربع هم مي رسد. تاكنون در جهت شناسايي موانع توسعه ورزش همگاني در ايران مطالعات خوبي صورت گرفته و بيشتر موانع در دو سطح موانع ساختاري و مديريتي مورد بحث و بررسي قرار گرفته است. به رغم تلاش ها و برنامه ريزي هاي صورت گرفته همچنان وضعيت ورزش همگاني در كشور با شرايط مطلوب فاصله زيادي دارد. بنابراين يكي از راهكارهاي مهم، اقتباس گرفتن از سياست ها و روش هايي است كه كشورهاي موفق در زمينه توسعه ورزش همگاني اتخاذ كرده اند. در اين گزارش براساس شاخص كيفيت زندگي، درصد مشاركت ورزشي و همچنين پراكندگي قاره اي كشورها، ابزارهاي سياستگذاري ترويج ورزش همگاني در 9 كشور استراليا، كانادا، آمريكا، ژاپن، فنلاند، لوكزامبورگ، هلند، سوئد و دانمارك مورد مطالعه قرار گرفت. وجود سازمان مستقل و هماهنگ كننده با سازوكار ملي مشخص در حيطه ورزش همگاني، وجود برنامه هاي ملي در جهت توسعه ورزش همگاني با زمان بندي مشخص، نقش برجسته شهرداري ها، توجه ويژه به باشگاه هاي ورزشي محلي، توجه ويژه به ورزش كودكان و ورزش دانش آموزي، اختصاص بودجه قابل توجه و وجود مشوق ها (مانند اعطاي گواهينامه ملي ورزش) و طرح هاي ملي (مانند طرح هاي ورزشي مختص مدارس، يارانه هاي ورزشي، كمپين ها، اعطاي تسهيلات ورزشي و ...) ازجمله مهم ترين معيارهاي مشترك استخراج شده از تطبيق ابزارهاي قانوني و سياستي ترويج ورزش همگاني در كشورهاي منتخب بود.