15130

1402/07/08

فارسي

تهران مركز پژوهش‌هاي مجلس شوراي اسلامي

8936345

گزارش

در يك تعريف كلي، مشاغلي كه اشتغال در آنها منجر به ترك شغل پيش از موعد قانوني معمول يا بروز آثار جبران ناپذير بر سلامتي كارگران در صورت تداوم شغل شود، مشاغل سخت و زيان آور گفته مي شود. در اين تعريف مجموعه مخاطرات جسمي، رواني - اجتماعي، محيط فيزيكي و ... كه اثرات مخربي بر سلامت كارگران دارند مدنظر قرار مي گيرد. بنابراين به منظور جبران لطمات ناشي از شرايط شغلي يا حفظ و تقويت جايگاه برخي از اين مشاغل، در تعدادي از كشورها مقررات بازنشستگي مطلوب تري در نظر گرفته شده است. در سال هاي اخير، سيستم هاي بازنشستگي در سراسر اروپا، با توجه به افزايش سن جمعيت، محدوديت هاي مالي و اصول حاكم بر پايداري صندوق ها، در حال تغيير به سمت زندگي كاري طولاني تر و به تعويق انداختن بازنشستگي هستند. به همين سبب اتخاذ سياست هايي همچون افزايش سن قانوني بازنشستگي، محدودسازي راه هاي بازنشستگي پيش از موعد و توجه و تأكيد فزاينده بر راه هاي جايگزيني بازنشستگي پيش از موعد حتي براي مشاغل سخت و زيان آور به چشم مي خورد. توجه بالا به سلامتي نيروي كار از طريق سالم سازي محيط كار، توجه به نقص هاي بازار نيروي كار و تلاش براي بهبود و منعطف سازي آن، جبران و تأمين بخشي از مزايا در دوران اشتغال و نه انتقال مجموع آن به دوران بازنشستگي، در نظر گرفتن مشاركت هاي مازاد براي رده هاي شغلي سخت و زيان آور براي تأمين مالي مزاياي سخاوتمندانه مربوط به آن بدون مخدوش كردن پايداري مالي از مهم ترين آموزه هاي اجرايي تجربه ساير كشورها در مديريت بازنشستگي هاي پيش از موعد مختص به مشاغل سخت و زيان آور است.