15170

1402/06/13

فارسي

تهران مركز پژوهش‌هاي مجلس شوراي اسلامي

8936496

گزارش

درياي خزر به عنوان بزرگ ترين پهنه آبي محصور جهان، در حدود 400 هزار كيلومتر مربع مساحت داشته و بيش از 78 هزار ميليارد متر مكعب حجم دارد. حفاظت از اين زيستگاه مهم آبي وظيفه مهمي است كه در دهه هاي اخير به علت مخاطرات متعدد زيست محيطي مورد توجه كشورهاي مجاور آن قرار گرفته است. از يك سو، وجود ذخاير نفت خام و گاز موجود در آن كه بدون رعايت كافي ملاحظات محيط زيستي به دست بعضي از كشورهاي حاشيه سواحل كه مورد استخراج و بهره برداري قرار مي گيرند و موجب آلوده شدن محيط مي شوند و از سوي ديگر منابع آلاينده اي كه در سواحل آن جاي دارند، نظير آلاينده هايي كه از مراكز صنعتي، زمين هاي كشاورزي و پساب هاي شهري به محيط آبي بسته اي همچون درياي خزر سرازير مي شوند موجب مي گردند كه اين دريا، به عنوان يك محيط بسته با فشارهاي روزافزوني روبه رو شود و اين مسئله نيازمند توجه بيشتر كشورهاي منطقه است. برنامه كلي حفاظت از محيط زيست اين دريا به دنبال پيگيري و تلاش هاي ايران و كشورهاي ساحلي درياي خزر در سال 1382 تدوين شد و كنوانسيون چارچوب حفاظت از محيط زيست دريايي درياي خزر (كنوانسيون تهران) مشتمل بر يك مقدمه و 37 ماده به تصويب هر 5 كشور ساحلي دريا شامل جمهوري اسلامي ايران، فدراسيون روسيه، جمهوري آذربايجان، جمهوري قزاقستان و تركمنستان رسيد و قانون كنوانسيون چارچوب حفاظت از محيط زيست دريايي درياي خزر در تاريخ 1384/03/10 به تصويب مجلس شوراي اسلامي رسيد. سند الحاقي (پروتكل) ارزيابي اثرات زيست محيطي فرامرزي الحاقي به كنوانسيون چارچوب حفاظت از محيط زيست دريايي درياي خزر به منظور پيشگيري، كاهش و مهار آلودگي محيط زيست دريايي و اراضي آسيب پذير نزديك دريا و ارتقاي حفاظت از تنوع زيستي و استفاده معقول از منابع طبيعي آن و حمايت از سلامت انساني در قالب لايحه در تاريخ1398/12/04 به مجلس شوراي اسلامي ارائه گرديد. اين لايحه پس از طي تشريفات قانوني و بررسي كميسيون كشاورزي، آب، منابع طبيعي و محيط زيست با انجام اصلاحات جهت تصويب به صحن مجلس شوراي اسلامي ارائه شده است.