• شماره ركورد
    15178
  • عنوان

    آسيب شناسي تعيين حداقل دستمزد در ايران (1): بررسي ساختار تصميم گيري تعيين دستمزد

  • پديدآورندگان

    عزيزخاني، فاطمه تهيه و تدوين

  • سال انتشار
    1402/06/11
  • زبان
    فارسي
  • اطلاعات نشر
    تهران مركز پژوهش‌هاي مجلس شوراي اسلامي
  • فايل ديجيتال
    8936536
  • نوع گزارش
    گزارش
  • چكيده فارسي
    بررسي تجربيات ساير كشورها در تعيين دستمزد نشان مي دهد كه تعيين دستمزد در كشورها به طور كلي از چند جنبه زير با يكديگر تفاوت دارند: 1.ساختار تصميم گيري تعيين دستمزد (مشاوره با نهاد متخصص، تعيين توسط دولت مركزي، بر اساس فرمول، بر اساس چانه زني) 2. معيارهاي تعيين دستمزد (نيازهاي كارگران، سطح عمومي دستمزد؛ هزينه زندگي؛ مزاياي تأمين اجتماعي؛ استانداردهاي زندگي نسبي ساير گروه هاي اجتماعي، عوامل اقتصادي، سطح بهره وري و سطح اشتغال) 3.روش تعيين دستمزد ( منطقه اي، سني، صنايع) آسيب شناسي ساختار تصميم گيري و اجرايي تعيين دستمزد در ايران نشان مي دهد كه ساختار چانه زني فعلي به شيوه ايست كه صرفا در پايان هر سال و در جلسات طولاني و فشرده تلاش مي شود تا از طريق چانه زني موضوع با اهميت تعيين حداقل دستمزد خاتمه يابد اين در حاليست كه بدليل فقدان رويكرد و جهتگيري مشخص در تعيين دستمزد، اتفاق نظر به سختي حاصل مي گردد. بنابراين لازم است بازنگري جدي در ساختار فعلي تعيين دستمزد صورت گيرد در اين خصوص پيشنهاد مي شود، مشاوره با واحد هاي تخصصي و يا فرمول مشخص در تعيين دستمزد استفاده شود، همچنين ارايه شاخص هاي آماري قابل اتكا از سوي دولت و نهادهاي اجتماعي در مذاكرات، تعديل دستمزد براساس شرايط و پايش و نظارت بر آثار اجراي دستمزد در دستور كار شوراي عالي كار قرار گيرد. در گام هاي بعدي لازم است اصلاح معيار و شيوه تعيين دستمزد (منطقه اي و يا دستمزد بر اساس صنايع) در دستور كار دولت قرار گيرد و در صورت ضرورت ماده 41 قانون كار اصلاح گردد.