15184

1402/06/04

فارسي

تهران مركز پژوهش‌هاي مجلس شوراي اسلامي

8936545

گزارش

توجه به درس آموخته هاي جهاني و بهره گيري از آنها در چارچوب سياست ها و مباني نظام جمهوري اسلامي، مي تواند در تدوين احكام مناسب براي برنامه هفتم توسعه كشور مؤثر باشد. از اين رو، گزارش پيش رو در ادامه دو مطالعه موردي قبلي مركز پژوهش هاي مجلس شوراي اسلامي ، ضمن مرور كلي تحولات سياستي تركيه در زمينه توسعه كشاورزي و روستايي در دوره هاي مختلف (قبل از دهه 1980 تاكنون)، به بررسي اهداف، اقدامات و راهبردهاي مرتبط در يازدهمين برنامه پنج ساله توسعه اين كشور (2023-2019) پرداخته است. نتايج اين گزارش نشان مي دهد سياست هاي محوري برنامه هاي توسعه كشاورزي و روستايي تركيه متكي بر «افزايش بهره وري و پايداري بخش كشاورزي»، «كاهش آثار تغييرات آب و هوايي»، «تأكيد بر گسترش فناوري ها و روش هاي توليد نوآورانه»، «حمايت از توليدكنندگان در بخش كشاورزي و حفظ جمعيت كشاورزان در روستاها» و «بهبود كيفيت زندگي روستايي» است. در همين راستا در برنامه يازدهم توسعه اين كشور، اجراي اقداماتي با هدف استفاده پايدار از منابع آب و خاك، مديريت اراضي كشاورزي، حفظ و پايداري تنوع زيستي، كاهش تلفات در زنجيره تأمين، تضمين استفاده بهينه از نهاده ها از طريق استفاده از فناوري هاي نوين و دانش در كشاورزي، تنوع كانال هاي بازاريابي و ساماندهي توليد به شيوه تقاضا محور مورد تأكيد قرار گرفته است. راهبرد ملي توسعه روستايي تركيه (2023-2021) نيز بر توسعه كسب وكارهاي كوچك، بهبود كيفيت زندگي و ارتقاي سرمايه انساني و اجتماعي در مناطق روستايي تأكيد دارد.