15212

1402/05/18

فارسي

تهران مركز پژوهش‌هاي مجلس شوراي اسلامي

8936633

گزارش

به رغم برخي پيشرفت هاي ناشي از فعاليت هاي جهادي در عرصه هاي فقرزدايي و محروميت زدايي، هنوز فقر و محروميت از مناطق روستايي و عشايري برچيده نشده و ظرفيت هاي توليد در اين مناطق به شكوفايي لازم نرسيده است. كشور در حال حاضر برخلاف دوران حيات نهاد جهاد سازندگي، در تأمين مواد غذايي به ويژه محصولات اساسي، وابستگي بالايي به كشورهاي خارجي دارد و روند جهشي و شتابان مبتني بر رعايت ملاحظات پايداري را طي نمي كند. اين در حالي است كه استفاده متراكم از توان جوانان متخصص و انقلابي، به تحول اساسي و جهش در مناطق روستايي و عشايري و درنتيجه استقلال و پيشرفت و آباداني كشور منجر خواهد شد. ادبيات بين المللي نيز امروزه بر نقش اساسي منابع انساني در توسعه يافتگي جوامع تأكيد دارند. با وجود اين، چرايي عدم اثربخشي مناسب حركت هاي مردمي و جهادي فعلي در فقرزدايي و محروميت زدايي و توسعه روستايي و عشايري مورد مطالعه قرار نگرفته است. براساس يافته هاي مطالعه حاضر، فعاليت ها و حركت هاي جهادي از سازمان يافتگي مناسبي برخوردار نبوده و نوعي موازي كاري و ناهماهنگي بين اغلب نهادهاي انقلابي در فقرزدايي و محروميت زدايي حكم فرماست. در واقع، حركت هاي جهادي از نقشه راه مناسب و نظام مند پيروي نمي كنند. بنابراين به نظر ميرسد ايجاد وحدت، هماهنگي و انسجام در حركت هاي مذكور، در عين محترم شمردن تكثر و تنوع فعاليت هاي مردمي و جهادي، لازمه ارتقاي اثربخشي آنها در جهش توليد و اشتغال، بهبود عدالت اجتماعي و نهايتاً تحقق حيات طيبه به خصوص در مناطق روستايي و عشايري باشد.